– Spesielt dei unge førdianarane karakteriserer Førde som stygt og kjedeleg. At det ikkje finst ei Førde-dialekt er også ei svært vanleg oppfatning, og det er jo litt trist, seier Fø rde-jenta Anne Marit Bødal.

Hovudoppgåva hennar om språk og identitet i Førde og Florø slår fast at det er ein klar samanheng mellom dei to faktorane. Bø dal har funne at den lokale identiteten knyter seg til språket, og dersom den lokale identiteten er svak er det lettare at dialekten forandrar seg også.

– I Florø er begge delar blitt forsterka, medan språket i Førde endrar seg mykje, og den lokale identiteten er svak, seier Bø dal.

Mot bymål

Både i Florø og Førde har språket klare bymå ls-trekk, men utviklinga av språket har vore ulik.

– Florø hadde på si bymessige utvikling frå 1860 og utover. Dialekten vart sterk påverka av bymålet i Bergen og har ikkje forandra seg så utruleg mykje. I Førde kom ikkje denne utviklinga før 100 år seinare, og førde-dialekten er derfor mykje meir i endring, seier Bødal.

Florø vs. Førde

I tillegg til at førdianarane er negative til si eiga dialekt, har dei heller ikkje mykje positivt å seie om Florø-dialekten.

– Førdianarane likar ikkje skarre-r og synest dei snakkar merkeleg i Florø. Florøværingane klagar over at Førde har teke mange av deira funksjonar. Flyplassen, sjukehuset og fotballkampen 16. mai vart ofte nemnd, seier Bødal.