– Han er ikkje heilt klar i toppen, smiler katteeigar Unn Vatsø i Førde.

Basse er den mest spesielle av kattane hennar. Ho har hatt han sidan han vart fødd.

Finst ikkje redd for noko

– Eg trur ikkje det var meint at han skulle leve frå naturen si side. Eine søskenkatten var dødfødd, fortel ho.

Vatsø seier Basse ikkje er redd for nokon ting. Han er full i refleks slik at bilane skal sjå han. For passe på seg sjølv kan han ikkje.

– Han spring etter hundar. Av og til trur eg at han har misforstått, at kanskje han trur han er hund sjølv, ler ho.

Å rope pus til Basse er ingen vits, for det forstår han ikkje.

Torer ikkje la katten vere heime åleine

Gravemaskiner og anna bråkete arbeid ville fått dei fleste andre kattar til å springe, men Basse oppsøkjer i staden, av rein nysgjerrighet.

– Når eg slår plenen, pleier han å leggje seg opp i trillebåra, seier ho.

Men kva gjer familien når dei skal reise bort? Jo, dei tek med seg katten. For heime åleine kan han ikkje vere.

– Basse har vore på hotell og feriar. Han har vore med på kampanjane til Dyrebeskyttelsen i Førde sentrum, seier eigaren, som sjølv er aktiv i Dyrebeskyttelsen Sogn og Fjordane.

Kjent i nabolaget

For ei tid sidan, då Basse var med Dyrebeskyttelsen i kampanje i Førde sentrum, hoppa han lik så godt opp i fanget til ein person i rullestol.

– Han er veldig selskapssjuk og likar folk godt. Alle ungane i nabolaget veit kven han erm seier Vatsø.

Vil skrive bok

No vurderer ho å skrive ei bok om den tre år gamle katten.

– Det må eg berre ta meg tid til å gjere. Eg kjem til å skrive ei lita sak om han til årsrapporten til Dyrebeskyttelsen. Så får eg sjå kor langt eg kjem, seier Unn Vatsø.